Seni hep özledim yanimda oldugun anlarda bile.

Her kadın bir ihtimaller uzmanıdır ya, bende cevapsız sorularıma yanıtlar aradım…

Sesimdeki şehveti gizleyip hüzün tonu katıyorum.

Sana söylediğim onlarca sözcük arasından, sesimdeki tonlamayı anlayabiliyormusun?

Merak ediyorum.

"benim çiçeğim bir aptalın düğme deliğinde cennetini arzulama"

R. Tagore

Bazen, bazı durumlarda, olayı farklı gözlerden gösterip, için acısa da kendinden uzaklaştırmak zorunda kalıyorsun, çünkü sen kendin yapamıyorsun.

"bana dokunma"

demek ne ağır!

bazen istesen de diyememek de...!

:(

Senin için, vazgeçemeyeceğin bir anfetamin gibi olsam...

Bana bağımlı olsan...

İnsanların yanağımdan öperken dudaklarını uzun tutup hafif koklayarak öpmelerine bayılıyorum. Bunu sadece 3 kişi de gördüm.

Her zaman yanımda olmanı istediğin anlarda yanımda olmayıp, olmana gereksinim duymadığımda; Kendin istediğin - seçtiğin zaman yanımdasın.

Yazık!

Buz gibiymiş hava. Oysa tüm şehir sıcacıktı ben seninleyken. Hissetmedim o an. Yanından ayrılacağımda anladım.

En iyi olan her zaman zor olandır...

Yani "zaman" dır

Yazın kuaföre fidip fön çektirme düşüncesi dehşet vericidir... Soğuk sudan çıkası gelmez insanın, ama ardından sıcak bir fön vardır. Ki çektirirken bozulur bir yandan... Bitsin dersin.

Kşında sıcacık bir suyla yıkanan saçlarını, yine sımcıcak bir fön karşılar... Bitsin demek gelmez içinden...

Sonbaharı seviyorum, hep bir sonbahar havasında yaşamayı da, yaşatmayı da..

Bir su her rengi alabilir ve bulunduğu ortama ayak uydurabilir.

Ama kan her zaman kırmızı akacaktır. Başka bir yönetimi kabul etmez kabinesi…

Soğuk 1 suyun altına giren 2 sıcak bedenden yükselen dumanlar olmalı bizi saran.

Sende havlu gibi emmelisin bedenimden herbir damlayı tek tek

Şu aralar;

Ruhum saten, bedenim kadife, ayaklarım pazen gibi.

Hiç bilmiyorsun anlamıyorsun?

Girmediğin bir dersten sana verilen cevaplar tatmin etmiyor.

Anlayamıyorsun;

"Bir kadının neden ağladığını bile"

Yüzümdeki bozduğum makyajı siliyorum sadece. Artık duru güzelliğim...

İstediklerim içimde, istemediklerim dış dünyada.

Çünkü orda her şeyin yapay olduğunu görüyorum.

Duyguların bile.

Dıştan uzaklaşıp, kendime dönüyorum

Bir tren kompartmanında

Ve

O darlıkta

Kal benimle başbaşa

Ve

Camlar buğulansın

En sonunda

Ağlarsam Akdeniz taşar!

ve

İstanbul’ u boğar!