Bilmesi gerektiğine inandığım her şeyi anlattım.

Çünkü içimde, bazen "kendimin bile sınırlarını çözemediğim bir ben" vardı.

Ben buydum, tüm bunlardan oluşmuştum..

Kendime yakıştırmadığım ve dolaylı olarak onu da etkileyebilecek bir davranışta bulunmuştum.

Ona anlattım..

 Ve bundan sonraki süreçte bana güvenip, güvenmemesi gerektiğini kendisi seçmeliydi.

Öldüğümün kimse farkında değil..

Öyle başıboş ve "Grenouille" havalarındayım.

Ölmek umrumda değil,

kızımdan başka kimse umrumda değil..

"Bedenimi değil, bir tımarhaneyi sunuyorum sana"

K. İskender...

Nefesimle örtmüştüm ben seni...

Sadece seni..



"Sense kendini hala hayatımdaki herhangi biri sanıyordun. 

Biraz daha fazla sevdiğim, biraz daha önem verdiğim. 

Başlangıçta doğruydu belki" 

* M.Mungan

Kadın; yatakta yüzüstü ve başı sola dönmüş yatan adama bakıp düşündü...

"Her yeni bedende seni daha çok aldatıyorum.

Tenimde başka erkeklerin kokusu.

Fark etmiyorsun...

Terime karışmış terler.

Perdeler havalandığında kokun gelmiyor burnuma"

Sana başka bir şehrin kokusunu getiriyorum.

Bana dokunuyorsun..

Tadım ellerinde!

Ben kokuyor,

Adamlığınla çarpılmış.

Sırtımı güvenle duvara yaslamak mı, yoksa sana yaslamak mı?

Yada boşvermeli, ikinizde birbirinizden iki yüzlüsünüz nasılsa!!

Söylediklerinin etkisini, yüzümde arayan adamlar tanımaya başladım bugünlerde..

Artık çok geç..

Perdeleri açmaya çok geç kaldık sevgilim.

Seni ittirdiğimde çekim gücüne hapsolup, beni kendine kilitleyebilmeni sevdim.

Adam..
"çorabıımın desenini takip et!"
öğrenmeliyim parmak uçlarında hayatı ve dünyanın kaç bucak olacağını..

Adam..
Gelmelisin yanıma.
sana bin içimlik bir ben hazırladım;
Boynumun çukurunda..
Kasıklarımın kırmızılığında..

Bir şey söyleme!

Zaten ellerimde bir sürü varlık kelimeleri ile yokluğunu yazmaya alıştım ben, senin uğramadığın sokaklara...

Evimin kapısını açık bıraktığım, duvakları andıran ve beni kötü sineklerden korusun diye astığım tülleri bile geri çektim gelişini kolaylaştırmak adına...

Eşiğimden atlayıp içime girmeyecek misin?

Ellerin yüzümün tamamlayıcısı, yapbozun son parçası dudakların..



Tenin bir olay yerini andırıyor...

Üstünü giyen, çıkıp gidiyor!!



Ah kursağım!

Ne de çok şey biriktirmiş, ne çok yarım bırakmışsın.

Hadi gel de, dinlettir sözünü!

Uyandır hücrelerini benimle.

Evet, tüm coğrafyası delik deşik edilip, başkenti zapt edilen o kadın benim!

Şimdi bağımsızlık zamanı...

Her bağımsızlığın, hazımsızlık yapmasına göz yumarak.  

Biliyorum bu hep böyle oldu. 

Sen geldin beni öptün.
Zorla uyuduğum uykulardan uyandırdın, tırnaklarını geçirerek tenime.

Kelimelerimin anlamını değiştiren bir harften öteye gidemeyen insanlardan biri olman, ne de yazık aslında.

Zekana hakaret!